Citaat | Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2020

Onder 3.36 Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2020, ECLI:NL:PHR:2020:357.

In de twee laatstgenoemde situaties houdt de rechtspersoon dus op te bestaan, in het ene geval ex art. 2:19 lid 6 BW (bij het einde van het faillissement ingevolge de verbindendverklaring van de slotuitdelingslijst) en in het andere geval ex art. 2:19 lid 4 BW op het moment van de opheffing van het faillissement. In het laatste geval valt dat moment samen met ontbinding van de rechtspersoon en het ophouden te bestaan. In het eerste geval is de rechtspersoon al wel ontbonden, maar houdt hij pas op een later moment op te bestaan. Voor de schuldeisers betekent dit dat zij hun vorderingen (voor zover nog niet voldaan) niet meer op de (immers niet meer bestaande) rechtspersoon kunnen verhalen (randnummers 3.23 en 3.28). Alleen in geval van een akkoord is voor de rechtspersoon sprake van een positieve uitkomst, omdat hij daarmee aan de staat van insolventie kan ontkomen en dus ook aan de executoriale fase. Dat voorkomt ook ontbinding (zie randnummer 3.19).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ea73ad4ed2dcb5e771c9fe358e8214918929910918621bdd244af250e8b6d608. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ea73ad4ed2dcb5e771c9fe358e8214918929910918621bdd244af250e8b6d608, en de alinea staat in dat document op bytes 71765 tot 72812.