Onder 3.10. Parket bij de Hoge Raad 14 januari 2020

Uit de hiervoor genoemde rechtspraak - in onderlinge samenhang bezien - leid ik af dat de gronden waarop het verzoek in de onderhavige zaak is afgewezen (wetenschap van het ingestelde hoger beroep en onbereikbaar gehouden voor zijn raadsman) het in het bestreden arrest besloten liggende oordeel van het Hof dat niet aannemelijk is dat de verdachte prijs stelt op berechting in zijn tegenwoordigheid en dus vrijwillig afstand heeft gedaan van zijn aanwezigheidsrecht, niet kunnen dragen. Ik benadruk daarbij dat uit de wetenschap dat ‘het hoger beroep loopt’ niet kan worden afgeleid dat de verdachte, die niet in persoon is opgeroepen voor de zitting van het hof, ook daadwerkelijk wetenschap heeft van de zittingsdatum. Dat de verdachte niet de in het maatschappelijk verkeer gebruikelijke maatregelen heeft getroffen om op de hoogte te komen van het tijdstip van de behandeling van zijn zaak is een factor die kan meetellen bij de belangenafweging tussen alle bij aanhouding van het onderzoek ter terechtzitting betrokken belangen. Echter, dan moet naar ik meen die belangenafweging door het hof ook wel worden verricht en moet daarvan blijk worden gegeven in het arrest of het proces-verbaal van de zitting. Een overdreven eis lijkt me dat ook niet te zijn – de bouwstenen voor een dergelijke afweging liggen veelal voor het oprapen. Maar uit de motivering van de afwijzing van het verzoek blijkt niet dat het Hof de hiervoor genoemde en vereiste belangenafweging heeft gemaakt , zodat de afwijzing van het verzoek ontoereikend is gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8b71f384fce9f871188cf8591c4348a347ca16b0940d8b8daf9761f52e039bc3 | shasum -a 256