Citaat | Parket bij de Hoge Raad 4 mei 2020

Onder 2.20 Parket bij de Hoge Raad 4 mei 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 4 mei 2020, ECLI:NL:PHR:2020:442.

Als de wet dwingend voorschrijft dat een bepaalde wijze van betekening pas aan de orde is als een andere betekeningswijze niet mogelijk is, zal de deurwaarder in het exploot moeten vermelden waarom niet betekend kon worden op de eerst voorgeschreven manier. Dat volgt uit de derde volzin van art. 47 lid 1 Rv, waarin het volgende staat: De deurwaarder maakt, zowel in het ene als het andere geval tevens onder vermelding van de reden van de feitelijke onmogelijkheid, van deze handelingen melding in het exploot. Het ‘ene geval’ is, zo begrijp ik, het geval dat de deurwaarder aan geen van de in art. 46 lid 1 Rv bedoelde personen afschrift kan laten, en het ‘andere geval’ is het geval dat het feitelijk onmogelijk is om een afschrift van het exploot ter post te bezorgen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/8d99b565eb3e1a964fa11e82f683249d68c91cda6ee456ecc28b9f9a2db6f5be. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 8d99b565eb3e1a964fa11e82f683249d68c91cda6ee456ecc28b9f9a2db6f5be, en de alinea staat in dat document op bytes 23372 tot 24201.