Onder 3.4. Parket bij de Hoge Raad 19 mei 2020

Uit de door het hof gebezigde bewijsmiddelen kan het volgende worden afgeleid. De verdachte huurde ten tijde van het ten laste gelegde feit een kamer in de woning van de zus en zwager van de aangeefster. De verdachte was in deze woning aanwezig op de avond van 5 november 2017 en de ochtend van 6 november 2017. De aangeefster heeft op de ochtend van 6 november 2017 rond 05.00 uur haar vriend met de aan haar toebehorende auto naar zijn werk gebracht en is daarna omstreeks 06.00 uur teruggekeerd naar de woning. Zij heeft de auto toen een eindje van de woning geparkeerd, waardoor de auto vanaf de ramen van de woning niet te zien was, maar vanaf het balkon van de woning wel. De zus van de aangeefster heeft de auto nog geparkeerd zien staan omstreeks 09.00 uur die ochtend. Op 6 november 2017 omstreeks 16.20 uur constateerde de aangeefster dat de auto was weggenomen. Ruim een week nadien, op 14 november 2017, is de verdachte als bestuurder van de gestolen auto staande gehouden door een opsporingsambtenaar. De medeverdachte [betrokkene 2] heeft verklaard dat aan de appgeschiedenis in de telefoon van [betrokkene 2] is te zien dat de verdachte de auto heeft gestolen. De verdachte zou aan [betrokkene 2] hebben verteld dat hij de autosleutels had gepakt van een meisje, dat hij op het balkon is gaan kijken welke auto reageerde op de sleutels en dat hij de auto heeft meegenomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9af7b7cb7b51c649087d639fab916a40a020240dceb44013258edf6d52851e05 | shasum -a 256