Onder 4.3 Parket bij de Hoge Raad 7 mei 2020

Ad middelen (i) en (ii) : u heeft de stelling dat de inspecteur niet zelfstandig premie mag heffen zonder voorafgaande stelselaanwijzing door de Svb, c.q. dat de belastingrechter niet materieel mag toetsen, al verworpen in HR BNB 2009/312 (onderdeel 5.9 van de bijlage) en, zoals de Minister opmerkt, ook, met toepassing van art. 81 RO verworpen in het in 4.1 hierboven en in 5.26 van de bijlage genoemde arrest. Ik zie ook niet in waarom de inspecteur en de belastingrechter bij ontbreken van een verklaring van de Svb of een andere aanwijsautoriteit niet zelfstandig bevoegd zouden zijn om de wet (Vo. 1408/71, het RV en de nationale wet) toe te passen. Ik zou menen dat zij daartoe juist verplicht zijn, gegeven de in de bijlage geciteerde artt. 57 en 58 Wfsv en 11 AWR, de rechtstreeks werkende bepalingen van de EU-verordening en het RV (dat laatste zo nodig in combinatie met de artt. 93 en 94 Grondwet, al zijn die wellicht niet nodig voor rechtstreekse werking van het RV, nu dat immers exclusief van toepassing wordt verklaard door de rechtstreeks werkende Vo. (EEG) 1408/71). De uitspraken van de CRvB van 28 augustus 2019, ECLI:NL:CRVB:2019:2817 (onderdeel 5.19 van de bijlage) naar aanleiding van HR BNB 2019/44 (onderdeel 5.14 van de bijlage) en van het Hof ’s-Hertogenbosch 28 augustus 2019, ECLI:NL:GHSHE:2019:3141 (cassatieberoep aanhangig onder nr. 19/04564; ook in die zaak concludeer ik heden) veranderen daaraan mijns inziens niets. Die uitspraken bevestigen slechts dat als de Svb of een andere aanwijsautoriteit een stelselaanwijsverklaring heeft afgegeven, de inspecteur het niet beter mag weten. Dat geval doet zich niet voor. Dat de Inspecteur in art. 13 RV niet wordt genoemd als bevoegde autoriteit voor de stelselaanwijzing, zegt niets over de vraag of hij bevoegd is premie te heffen. Daarover zegt het RV niets.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b6097bcbb676056bef75d8a4edef6e078ff2393d9880e05c0f9dcce1232c8fcc | shasum -a 256