Alinea 306 Parket bij de Hoge Raad 26 mei 2020

53. Waar het uiteindelijk op aankomt is of de bewijsmotivering het oordeel kan dragen dat bij de drie foto’s sprake is van, zoals bewezenverklaard, afbeeldingen waarop ‘seksuele gedragingen zichtbaar zijn, waarbij telkens iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken’. Uit de bewijsmotivering blijkt niet dat het kind of de kinderen die op deze foto’s voorkomen ontkleed zijn of een uitdagende houding aannemen. Ook blijkt niet dat op één van deze foto’s gedrag is vastgelegd dat een zedendelict oplevert. Het gaat bij alle drie foto’s om een blote penis; bij één van de foto’s wordt gesproken over een stijve penis. Dat sprake is van interactie tussen de afgebeelde volwassene en de kinderen heeft het hof niet vastgesteld. Dat brengt mee dat het oordeel dat het kind bij de seksuele gedraging betrokken is op andere vaststellingen dient te berusten. Wat betreft de ‘wijze en plaats waarop de kinderen zijn afgebeeld’ heeft het hof niets nader vastgesteld. Van een contact of ‘bijna-contact’, zoals bij de foto op p. 191, en tot op zekere hoogte de foto die in de beschikking van 26 september 2000 aan de orde was, blijkt niet uit ’s hofs vaststellingen. De raadsman in hoger beroep spreekt in het verweer over twee foto’s met één resp. twee kinderen ‘op de achtergrond’ en rept bij de tweede foto over een afstand van ongeveer drie meter. Die duiding van de foto’s wordt door ’s hofs vaststellingen niet weersproken. Het hof spreekt bij de beschrijving van de drie foto’s weliswaar van (een) kind(eren) in de ‘directe nabijheid’ van de verdachte, maar onduidelijk is of het hof hiermee het oog heeft op andere afstanden dan door de raadsman bedoeld. Ik merk hierbij op dat wat foto 3 betreft ook de verbalisanten (bewijsmiddel 4, bij de beschrijving van foto A3) spreken van kinderen die zichtbaar zijn op een bank die op ‘de achtergrond’ staat. Daarmee is de vaststelling van een kinderpornografisch karakter van de foto’s niet uitgesloten. Denkbaar is dat ook buiten situaties van interactie of (bijna-)contact van een kinderpornografische afbeelding sprake kan zijn; de grenzen van art. 240b Sr behoeven niet bepaald te worden aan de hand van begrippen die bij andere zedendelicten worden gehanteerd. Als sprake is van kinderen ‘op de achtergrond’ is dat evenwel een indicatie dat de kinderen in hun eigen sfeer zaten, en niet bij de gedragingen van de verdachte waren betrokken. Mede tegen die achtergrond is zonder nadere motivering, die ontbreekt, niet begrijpelijk waarom de wijze en plaats waarop de kinderen zijn afgebeeld de afbeelding een kinderpornografisch karakter geeft.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/043dbdf76628cf0fa4cecf896844c7c79f104cbf5282c3902dfa1c1b4edc83d0 | shasum -a 256