Onder 2.3.2. Parket bij de Hoge Raad 26 mei 2020

70. Ik meen voorts dat de voorwaarde, die ik met de steller van het middel aldus begrijp dat de verdachte niet alleen geen contact mag hebben met zijn eigen kinderen maar ook niet met andere kinderen, niet te verstrekkend is in het licht van art. 8 EVRM. Ik stel daarbij voorop dat in cassatie niet wordt opgekomen tegen het oordeel van het hof dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Van belang is verder dat geen begrenzingen zijn gesteld aan contact met (zijn) kinderen in aanwezigheid van andere volwassenen. Ik neem voorts in aanmerking dat contact buiten aanwezigheid van andere volwassenen gedurende de proeftijd slechts verboden is indien en voor zover de reclassering dat nodig acht. De voorwaarde is daarbij ingebed in een geheel van voorwaarden dat de reclassering zicht kan bieden op de noodzaak contact met kinderen buiten aanwezigheid van een andere volwassene te verbieden en eventuele begrenzingen aan dat verbod. In dit verband wijs ik erop dat het hof heeft vastgesteld dat de reclassering, die tot het stellen van onder meer de in het middel bedoelde voorwaarde heeft geadviseerd, het nodig acht om de verdachte te ondersteunen in het creëren van een veilige omgeving voor zijn kinderen in relatie tot de verdachte en voor het afzwakken van zijn hyperseksualiteit en het gezond leren uiten van zijn seksuele behoeften. Ik neem ten slotte in aanmerking dat de rechter wijziging kan brengen in de gestelde voorwaarden (art. 6:6:19, eerste lid, onder b, Sv). De rechter kan deze beslissing ook op verzoek van de veroordeelde nemen (art. 6:6:1 , eerste lid, Sv).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/043dbdf76628cf0fa4cecf896844c7c79f104cbf5282c3902dfa1c1b4edc83d0 | shasum -a 256