Citaat | Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2020

Alinea 104 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2020, ECLI:NL:PHR:2020:537.

(ii) HR 16 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1949, NJ 2018/427 ziet op een verdachte die de aangever (een politieagent) in een periode van zes jaren verschillende (liefdes)brieven, kaarten en pakketten met cadeaus had gestuurd, de aangever had opgezocht op het politiebureau, hem via social media, per telefoon en per post op zijn privéadres had benaderd en zich in de buurt van de woning van de aangever had opgehouden. De Hoge Raad oordeelde dat de verdachte ondanks twee door hem ondertekende verklaringen met de strekking dat hij zou stoppen met het in contact treden met de aangever daarmee toch was doorgegaan. De omstandigheid dat de frequentie van de contacten gedurende de zeer lange periode waarin deze hadden plaatsgevonden niet hoog was, stond, evenmin als de omstandigheid dat de tenlastegelegde gedragingen naar hun aard niet op zichzelf beschouwd strafbaar waren, niet in de weg aan het bestaan van "stelselmatige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer".

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/3eb2c4151052c8680b68bb5a8ee6e307a885f37b082648c57f7fc69133429fe0. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 3eb2c4151052c8680b68bb5a8ee6e307a885f37b082648c57f7fc69133429fe0, en de alinea staat in dat document op bytes 34453 tot 35468.