Alinea 111 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2020

15. In welke relatie verdachte en slachtoffer tot elkaar staan doet er in dit verband niet zoveel toe. Beslissend is immers of met de gedragingen wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk wordt gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van een ander met het in de delictsomschrijving nader omschreven oogmerk. Het gaat er om of het lastigvallen van een ander een zekere mate van indringendheid, duur en frequentie heeft. Ook in de relationele sfeer kan de voorgeschiedenis een rol van betekenis spelen in de beoordeling van de vraag of sprake is van stelselmatig handelen van de verdachte. Illustratief in dit verband is HR 2 november 2004, ECLI:NL:HR:2004:AQ4289 waarin de verdachte de ex-schoonmoeder en oma van de aangevers was. De verdachte had (samen met de medeverdachte, haar man) haar ex-schoondochter en kleinkinderen zowel te voet als met de auto van zeer dichtbij gevolgd, was langzaam langs hun huis gereden en had post (waaronder ansichtkaarten en herdenkingsadvertenties van de zoon van de verdachte) aan hen verstuurd, terwijl zij wisten dat het contact niet wenselijk was. Het hof had vastgesteld dat de aangevers zich bedreigd en lastig gevallen hadden gevoeld, zij belemmerd waren in hun bewegingsvrijheid en dat zij angstig waren. Uit de bewijsmiddelen kon worden opgemaakt dat de verdachten eerder door de rechter voor de tijd van een jaar een verbod was opgelegd om te komen in de straat waarin de aangevers woonden. De toenmalige advocaat-generaal Fokkens zei daarover in zijn conclusie het volgende:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3eb2c4151052c8680b68bb5a8ee6e307a885f37b082648c57f7fc69133429fe0 | shasum -a 256