Alinea 124 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2020

De onderhavige belaging kan bezwaarlijk los gezien worden van de eerdere feiten waarvoor verdachte door dit hof op 28 augustus 2013 is veroordeeld (24-002883-10). In dat arrest heeft het hof verdachte omschreven als een man die zijn zin, zijn gelijk moet hebben en die er niet voor terugdeinst dat met dreigementen en geweld af te dwingen. Daarbij geeft het hof aan zich ervan bewust te zijn dat het slechts beperkt zicht heeft op verdachte. Ter zitting van 11 maart 2019 heeft het hof – hoewel in een geheel andere samenstelling – zich opnieuw een beeld gevormd van de persoon van verdachte. Verdachte imponeerde bij de beantwoording van vragen als berekenend, rigide en onwrikbaar in zijn denkbeelden. Het hof overwoog in 2013: De verdediging heeft in zoverre wel een punt dat het strafblad van de verdachte op zich geen aanleiding geeft om voor herhaling van ernstige delicten te vrezen. Bovendien hebben zich sinds het ogenblik waarop de voorlopige hechtenis van verdachte is geschorst, 7 februari 2012, geen strafwaardige incidenten voorgedaan. In zoverre lijkt het met het gevaar dat de verdachte in zich zou bergen wel los te lopen. Inmiddels heeft verdachte zich, naar het oordeel van het hof, opnieuw schuldig gemaakt aan een ernstig strafbaar feit binnen dezelfde setting namelijk zijn (voormalige) gezin. Daardoor heeft hij het slachtoffer, zijn eigen zoon, blijkens diens (slachtoffer)verklaring vrees voor verdere escalatie aangejaagd. Verdachtes zoon lijdt hieronder.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3eb2c4151052c8680b68bb5a8ee6e307a885f37b082648c57f7fc69133429fe0 | shasum -a 256