Onder 2.7 Parket bij de Hoge Raad 28 mei 2020

“Deze faciliteit is slechts van toepassing voor zover bij de eerdere verkrijging overdrachtsbelasting of omzetbelasting was verschuldigd die niet in aftrek kon worden gebracht. De achtergrond van deze – bij de opvolgende verkrijging geldende – faciliteit is gelegen in de gedachte dat dezelfde verkrijger al bij de eerdere verkrijging van hetzelfde goed met overdrachts- of omzetbelastingdruk is geconfronteerd. Het (…) besluit van 19 februari 2007, CPP2006/878M, paragraaf 10, verklaart de faciliteit van artikel 9, lid 4, Wet BRV eveneens van toepassing op de situatie waarin de juridische verkrijger de economische eigendom op enig moment vervreemdt en later weer krijgt teruggeleverd. Dit is een logische uitbreiding van de faciliteit in artikel 9, lid 4, Wet BRV in het geval dat de juridische eigenaar al bij de eerdere verkrijging met overdrachts- of omzetbelastingdruk is geconfronteerd. Echter, anders dan in artikel 9, lid 4, Wet BRV is het voornoemde besluit zo geformuleerd dat de faciliteit op grond van de grammaticale uitleg van het besluit ook van toepassing is als de juridische eigenaar bij de eerdere verkrijging de destijds verschuldigde omzetbelasting in aftrek kon brengen. Ik kan me goed voorstellen dat de belanghebbende in de onderhavige situatie een poging doet het besluit van toepassing te verklaren, aangezien ook in het onderhavige geval de juridische eigenaar bij de eerdere verkrijging weliswaar omzetbelasting was verschuldigd, maar deze omzetbelasting tegelijkertijd in aftrek kon brengen, zodat per saldo bij de eerdere verkrijging geen omzetbelastingdruk (en evenmin overdrachtsbelasting) op die eerdere verkrijging rustte.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/303ec4db109e94e823600cac38421550236ab8fef71d7a038abdac1bcd4450b0 | shasum -a 256