Onder 2.7 Parket bij de Hoge Raad 28 mei 2020

De belanghebbende stelt dat de tekst van het besluit doorslaggevend is en verwijst in dat kader naar het arrest van 19 december 1990, waarin de Hoge Raad kort samengevat oordeelde dat de tekst van een besluit leidend is als de strekking niet met zoveel woorden in het besluit is opgenomen. Rechtbank Zeeland-West-Brabant constateert mijns inziens terecht dat de strekking van het onderhavige besluit juist wel is opgenomen in de tekst van paragraaf 10 van het besluit. In paragraaf 10 is immers vermeld dat de uitbreiding van de faciliteit is gebaseerd op een redelijke wetstoepassing van artikel 9, lid 4, Wet BRV. Dientengevolge overweegt de Rechtbank dat de in het besluit geboden faciliteit op grond van de voorwaarde in artikel 9, lid 4, Wet BRV alleen van toepassing is als de bij de eerdere verkrijging verschuldigde omzetbelasting niet in aftrek kon worden gebracht. In het onderhavige geval oordeelt de Rechtbank dan ook dat de maatstaf van heffing voor de overdrachtsbelasting bij de teruglevering van de economische eigendom niet kan worden verminderd met de waarde waarover ooit – in aftrek gebrachte – omzetbelasting was verschuldigd. In mijn optiek een redelijke uitspraak, gebaseerd op een redelijke wetstoepassing. ”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/303ec4db109e94e823600cac38421550236ab8fef71d7a038abdac1bcd4450b0 | shasum -a 256