Onder 4.13. Parket bij de Hoge Raad 14 april 2020

De Hoge Raad heeft in zijn hierboven besproken arresten bij zijn oordeel of de beslissing van de betreffende hoven tot het niet-ambtshalve horen van de betreffende getuigen door de beugel kan, reeds het recht op een eerlijk proces als bedoeld in art. 6 EVRM in aanmerking genomen. Nu het middel in de toelichting expliciet ingaat op de rechtspraak van het EHRM, zal ik daar ook nog (kort) op ingaan. Ik stel voorop dat de rechtspraak van het EHRM zich toespitst op de vraag of in het specifieke geval de voorschriften van het EHRM en de daarbij behorende protocollen zijn nageleefd, bij welke toetsing juist de omstandigheden van het specifieke geval zwaar wegen. In de zaken Manoli tegen Moldavië en Lorefici tegen Italië heeft het EHRM inderdaad geoordeeld dat art. 6 EVRM is geschonden nu de appelrechter, die anders dan de rechter in eerste aanleg wel tot een bewezenverklaring kwam, de belastende getuigen niet zelf had gehoord. Deze rechtspraak is echter toegesneden op het gebruik door de appelrechter van getuigenverklaringen waarbij de betrouwbaarheid van die verklaringen dan wel de geloofwaardigheid van die getuigen in eerste aanleg anders is gewaardeerd en waarin de verdachte mede op grond daarvan in eerste aanleg is vrijgesproken. Deze rechtspraak van het EHRM is, nu van een dergelijk verschil in waardering tussen de rechter in eerste aanleg en die in hoger beroep in de onderhavige zaak niet is gebleken, derhalve niet van toepassing op de onderhavige zaak. Het middel faalt derhalve in zoverre.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c75643d20e81dcfa3e895ba2b09a920a83d0a855b64cdbc4fb3e4d6ea782925f | shasum -a 256