Onder 5.7. Parket bij de Hoge Raad 14 april 2020

Mijns inziens kan in het geheel niet worden gezegd dat de tot bewijs gebezigde verklaringen van aangeefster [slachtoffer 1] met betrekking tot feit 1 en aangeefster [slachtoffer 2] met betrekking tot feit 2 onvoldoende steun vinden in het overige bewijsmateriaal. Daarbij neem ik allereerst in aanmerking dat het hof ten aanzien van deze feiten niet onbegrijpelijk heeft geoordeeld dat de verklaringen van de aangeefsters elkaar over en weer ondersteunen ten aanzien van de relatie die de verdachte met hen beiden is aangegaan, het agressieve en gewelddadige gedrag van de verdachte, dat zij een groot deel van het met de prostitutie verdiende geld onvrijwillig moesten afstaan aan de verdachte en dat de verdachte hen het opzetten van een onderneming voorspiegelde. Verder neem ik daarbij in aanmerking dat het hof niet onbegrijpelijk heeft geoordeeld dat de verklaringen van de aangeefsters dat de verdachte hen mishandelde en hen bewoog om een groot deel van hun met de prostitutie verdiende geld aan hem af te staan, nu dit telkens wordt ondersteund door andere gebezigde bewijsmiddelen zoals tapgesprekken en verklaringen van [betrokkene 2] en [betrokkene 1]. Uit de gebezigde bewijsmiddelen blijkt voorts dat delen van de verklaringen van de aangeefsters steun vinden in tot het bewijs gebezigde verklaringen van getuigen en van de verdachte. Ik wijs bijvoorbeeld op de verklaring van de verdachte die de verklaring van aangeefster [slachtoffer 1] ondersteunt dat de verdachte net op vrije voeten was op het moment dat zij elkaar leerden kennen, en de verklaring van [betrokkene 1] die de verklaring van aangeefster [slachtoffer 2] ondersteunt dat zij bang voor de verdachte was. Mede gelet op hetgeen ik hiervoor onder de randnummers 5.4 en 5.5 heb vooropgesteld, heeft het hof zonder meer toereikend gemotiveerd dat en waaruit blijkt dat er voldoende steunbewijs voorhanden is voor de bewezenverklaarde feiten, bestaande daaruit dat de verdachte [slachtoffer 1] respectievelijk [slachtoffer 2] door geweld en door misleiding en door misbruik van een kwetsbare positie, heeft bewogen de verdachte telkens te bevoordelen uit de opbrengst van haar seksuele handelingen met een derde. Anders dan de steller van het middel betoogt, is van schending van art. 342, tweede lid, Sv geen sprake. De bewezenverklaringen zijn voldoende naar de eis der wet met redenen omkleed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c75643d20e81dcfa3e895ba2b09a920a83d0a855b64cdbc4fb3e4d6ea782925f | shasum -a 256