Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 12 juni 2020

“Het vonnis van vervallen-verklaring in het algemene bij voorraad uitvoerbaar te laten schijnt onraadzaam. In hooger beroep kan de vervallen-verklaring, door den eersten regter uitgesproken, vernietigd worden, en hoe dan te herstellen, wat overeenkomstig art. 10 [van het wetsontwerp, in de WVV is dat uiteindelijk art. 11 geworden, A-G] reeds, krachtens het bij voorraad executabel verklaarde vonnis in eersten aanleg, mogt verrigt zyn? Dit bezwaar bestaat niet, wanneer, gelijk art. 9 tweede lid [van het wetsontwerp, in de WVV is dat uiteindelijk art. 10 lid 2 geworden, A-G] medebrengt, de bij voorraad uitvoerbaarverklaring zich niet verder uitstrekt dan tot het voorloopig verbod om verdere burgerlijke handelingen als regtspersoon te plegen, in afwachting van hetgeen de regter in hooger beroep of cassatie omtrent de vervallen-verklaring in het algemeen beslissen zal. De in dien zin voorgestelde bepaling is geheel facultatief voor den regter; maar er kunnen gevallen zich opdoen, dat de openbare orde een dadelijk werkenden maatregel vordert, die, het blijvend bestaan der regtspersoonlijkheid uitsluitend afhankelijk latende van den hoogeren regter, hare werking naar buiten en de daaruit te wachten nadeelen of gevaren oogenblikkelijk stuit. De verevening van de zaken der vereeniging kan in geen geval geschieden dan nadat de vervallen-verklaring in kracht van gewijsde gegaan is. Na de vervallen-verklaring der regtspersoonlijkheid blijft overigens de vereeniging desniettemin als zoodanig bestaan, immers voor zooverre zij niet strijdt met artt. 2 en 3 der wet, in welk geval het art. 4 op hare leden toepasselijk zou worden.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e98306a7dbaf8b7598e0f1323af4d81f0f2a674ca3116e6ad045e56ecaaade6 | shasum -a 256