Onder 2.39 Parket bij de Hoge Raad 12 juni 2020

De rechtbank heeft het standpunt van het OM in rov. 2.3 aldus opgevat “dat van één rechtspersoon sprake is” (de informele vereniging Satudarah), waarvan onder meer de chapters “onzelfstandige, dat wil zeggen van de informele vereniging Satudarah deel uitmakende, onderdelen zijn.” Rov. 2.4 van de rechtbank kan m.i. niet anders worden begrepen dan dat Satudarah dit standpunt van het OM niet heeft betwist. “[D]at de chapters onderdeel vormen van de vereniging”, hetgeen volgens de rechtbank in rov. 2.4 door Satudarah niet is betwist, en waarvan de rechtbank blijkens die rov. 2.4 dan ook zal uitgaan, is niets anders dan het standpunt van het OM, door de rechtbank weergegeven in rov. 2.3, “dat van één rechtspersoon sprake is” waarvan onder meer de chapters “onzelfstandige, dat wil zeggen van de informele vereniging Satudarah deel uit makende, onderdelen zijn” (zie ook onder 2.37). Dat brengt het hof m.i. op begrijpelijke wijze tot uitdrukking in rov. 12.2, waar het overweegt dat de door de rechtbank uitgesproken verbodenverklaring en ontbinding in het licht van rov. 2.4 van haar beschikking niet anders kan worden begrepen dan dat zij ook betrekking had “op de individuele chapters als onderdeel van één en dezelfde informele vereniging”, en dat daaraan niet afdoet dat de rechtbank “niet heeft overwogen dat de chapters onzelfstandige onderdelen van Satudarah zijn” [curs. in het origineel, A-G] nu een discussie daarover in eerste aanleg - anders kennelijk dan in de Bandidos -zaak - niet is gevoerd en er voor de rechtbank dus geen aanleiding was het woord “onzelfstandig” aan haar beoordeling toe te voegen. Dit wordt niet anders door hetgeen de klacht aanvoert onder verwijzing naar de stelling op p. 4 van die pleitnota van Satudarah in hoger beroep als weergegeven onder 2.32, erop neerkomend dat de afzonderlijke chapters geen onzelfstandig onderdeel van Satudarah zijn, maar in zichzelf een bestendige organisatie met leden vormen zodat de chapters moeten worden aangemerkt als zelfstandige informele verenigingen met eigen rechtspersoonlijkheid. Niet alleen laat die stelling de door het hof in rov. 12.2 aan de beschikking in eerste aanleg gegeven uitleg onverlet. Het in de klacht aangevoerde ziet ook eraan voorbij dat er geen gehoudenheid was voor het hof tot een nadere motivering vanwege die stelling, nu blijkens rov. 12.2 de premisse van die stelling (dat de rechtbank “nadrukkelijk niet [heeft] vastgesteld dat de afzonderlijke chapters onzelfstandig onderdeel uitmaken van Satudarah” en dat de vraag of daarvan sprake is “dan ook zelfstandig door uw hof [zal] moeten worden beantwoord, ongeacht of dienaangaande door verzoeksters een of meerdere grieven zijn aangevoerd”) niet opgaat, en blijkens rov. 12.3 voor het hof als uitgangspunt te gelden heeft dat de chapters aldus onderdeel uitmaken van Satudarah (wat insluit dat zij geen eigen rechtspersoonlijkheid bezitten) en een verbodenverklaring en ontbinding van Satudarah dus ook de chapters treft, nu Satudarah niet conform de twee-conclusie-regel in haar beroepschrift een grief heeft gericht tegen voornoemd oordeel van de rechtbank en geen van de uitzonderingen op deze regel zich voordoet. Daarbij wijs ik volledigheidshalve erop dat door Satudarah en Yellow Snakes niet (ook) wordt geklaagd dat het hof ten onrechte heeft geoordeeld dat zij in haar beroepschrift geen grief heeft gericht tegen voornoemd oordeel van de rechtbank, dat de twee-conclusie-regel hier toepassing vindt en/of dat zich in dit geval geen van de uitzonderingen op deze regel voordoet, zodat in cassatie van die oordelen kan worden uitgegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e98306a7dbaf8b7598e0f1323af4d81f0f2a674ca3116e6ad045e56ecaaade6 | shasum -a 256