Alinea 331 Parket bij de Hoge Raad 7 juli 2020

210. In zijn conclusie voorafgaand aan het hiervoor genoemde arrest van 18 januari 2011 achtte mijn voormalig ambtgenoot Knigge ingeval van foltering van de verdachte een niet-ontvankelijkverklaring van het OM niet uitgesloten. Onder omstandigheden kan de vervolging van de verdachte in een dergelijk geval in strijd komen met de beginselen van een behoorlijke procesorde, waaronder in het bijzonder het beginsel van een redelijke en billijke belangenafweging”. Deze gedachtegang doet denken aan de hiervoor genoemde categorie van ‘truly outrageous cases’, waarin door het vormverzuim voortzetting van de vervolging zozeer in strijd moet worden geacht met een goede procesorde, dat de met voortzetting van de vervolging gemoeide belangen daarvoor moeten wijken. Mijn voormalig ambtgenoot Wortel merkte in zijn conclusie voorafgaand aan HR 30 januari 2001, ECLI:NL:HR:2001:AA9811, NJ 2001/281 op dat niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie aan de orde zou kunnen zijn als sprake zou zijn van “doelbewuste mishandeling van een verdachte die zich niet verzet, en van wie tevoren niets bekend was omtrent dreigend wapengebruik, waardoor (als een soort politiële afstraffing) min of meer ernstig letsel of ernstige schade wordt toegebracht waarvoor de omstandigheden waaronder moest worden aangehouden geen rechtvaardiging kunnen geven”. Het mag duidelijk zijn dat het hierbij gaat om exceptionele gevallen. Ook in mijn opvatting, die ik in het algemeen deel van deze conclusie heb verdedigd, is in de regel voor niet-ontvankelijkheid geen plaats ingeval het recht op een eerlijke behandeling van de zaak niet is tekortgedaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/31b581bb368fb52355f3c8d62c84a1a690b3f8808ddef7e0a94524b094165512 | shasum -a 256