Alinea 347 Parket bij de Hoge Raad 7 juli 2020

221. Daarmee heeft het hof zijn oordeel ontoereikend gemotiveerd. De raadsman heeft het verweer uitvoerig onderbouwd. Ik verwijs daartoe naar de weergave van het verweer bij de bespreking van het eerste middel. Een verweer dat inhoudt dat sprake is van schending van art. 3 EVRM doordat de verdachte is mishandeld door politieambtenaren, waarbij de verdachte is geschopt en geslagen en met zijn hoofd tegen de muur is “geklapt”, terwijl hij was geboeid en geblinddoekt, vraagt om een meer uitvoerige en inhoudelijke respons dan bronvermeldingen. Daarbij roep ik in herinnering dat ook ander voldoende ernstig nadeel van de verdachte dan de schending van zijn verdedigingsrechten grond kan bieden voor compensatie in de vorm van strafvermindering. Daarbij kan het ook gaan om de gevolgen van disproportioneel politiegeweld. Daaraan voeg ik nog toe dat de verdediging niet alleen heeft aangevoerd dat het gebruikte geweld disproportioneel zou zijn. Ook heeft de verdachte erop gewezen dat gedurende enige tijd de verzoeken van de verdediging camerabeelden aan het dossier toe te voegen niet zijn gehonoreerd, waarna een gedeelte van de camerabeelden bleek te zijn overschreven. Volgens de raadsman in hoger beroep waren dit de “beelden waar het werkelijk om ging, namelijk de beelden uit de observatiecel”. Ten slotte heeft de verdediging gesteld dat een verbalisant onwaarheden heeft verteld bij de rechter-commissaris over de gang van zaken tijdens het geweldgebruik.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/31b581bb368fb52355f3c8d62c84a1a690b3f8808ddef7e0a94524b094165512 | shasum -a 256