Alinea 65 Parket bij de Hoge Raad 9 juni 2020

‘Het is hetzelfde vereiste dat volgens de algemene bepaling van art. 6:162 lid 1 BW geldt voor aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad in het algemeen (…). Waar het bij toerekenbaarheid om gaat staat in art. 6:162 lid 3 BW: een onrechtmatige daad kan aan de dader worden toegerekend indien zij te wijten is aan zijn schuld of aan een oorzaak welke krachtens de wet of de in het verkeer geldende opvattingen voor zijn rekening komt. (…) Uit deze passages blijkt dat de wetgever o.a. juist bij art. 6:166 BW aanleiding ziet voor aansprakelijkheid zonder schuld, maar op grond van risico. (…) De vraag is wel of de toerekenbaarheid bij art. 6:166 BW helemaal op dezelfde manier moet worden gehanteerd als bij art. 6:162 BW. (…) Het is (…) onvermijdelijk dat de collectieve benadering ten aanzien van het oordeel over de onrechtmatigheid doorklinkt in de toerekenbaarheid en dat die toerekenbaarheid daarmee niet alleen op schuld berust maar deels ook op risico. (…) Daaraan is uiteraard wel de grens van het exces (…). Met het oordeel over de onrechtmatigheid zal vaak ook het oordeel over de toerekenbaarheid zijn gegeven. (…) Afgezien van het exces, waarvoor een deelnemer niet aansprakelijk is, en geestelijke tekortkoming die op grond van art. 6:165 BW voor risico van de betrokkene is, zie ik niet in dat er veel situaties zijn waarin de aansprakelijkheid voor deelneming aan onrechtmatig groepsoptreden voor de individuele deelnemer ten aanzien van wie overigens aan alle vereisten is voldaan, komt te vervallen wegens ontbreken van elke schuld.’

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/baee2c22f4f2e95a3c0ae5347738ab40d5759f7f6bc96399f44efa043c3d679b | shasum -a 256