Citaat | Parket bij de Hoge Raad 16 juli 2020

Onder 4.19 Parket bij de Hoge Raad 16 juli 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 16 juli 2020, ECLI:NL:PHR:2020:697.

In januari 1984 is van regeringszijde duidelijk gemaakt, dat de gemeenten ruimte zouden krijgen voor fiscale behandeling van de bedoelde vormen van (wat nu) parkeerovertredingen (zijn). Een en ander zou gerealiseerd kunnen worden binnen het kader van de vigerende wettelijke bepalingen op het terrein van de parkeerrechten. Echter, een arrest van de Hoge Raad [HR 9 mei 1984, nr 22 240, ECLI:NL:HR:1984:BH4806, Belastingblad 1984, p. 311; toevoeging AG] inzake een andere gebruiksretributie, het havengeld, heeft inmiddels een hindernis opgeworpen voor de verdere uitwerking van de fiscaliseringsgedachte zonder wetswijzigingen. In dit arrest besliste de Hoge Raad dat gebruiksretributies zich dienen te richten naar het gebruik dat van de desbetreffende gemeentebezittingen, werken of inrichtingen wordt gemaakt en dat een «schriktarief», zoals dat in de betreffende verordening havengelden was vervat, zich niet richt naar het gebruik. Een bepaling die een dergelijk tarief bevat mist naar het oordeel van de Hoge Raad dan ook verbindende kracht.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/fa742caa0f18dd86379aa976bf3d5269ec170f5c5c6319d29bec43b95888d793. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt fa742caa0f18dd86379aa976bf3d5269ec170f5c5c6319d29bec43b95888d793, en de alinea staat in dat document op bytes 55193 tot 56257.