Alinea 86 Parket bij de Hoge Raad 25 augustus 2020

10. Art. 1, tweede lid, Sr bepaalt dat bij verandering in de wetgeving na het tijdstip waarop het feit begaan is de voor de verdachte gunstigste bepalingen worden toegepast (de ‘lex mitior’-regel). Deze bepaling bewerkstelligt dat de verdachte kan profiteren van de verandering van wetgeving, ook al dateert deze van na het begaan van het feit. Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad is art. 1, tweede lid, Sr toepasselijk indien de wetswijziging voortvloeit uit een gewijzigd inzicht van de wetgever over de strafwaardigheid van het vóór de wetswijziging begane feit. Naar aanleiding van de beslissing van het Europese Hof in de zaak Scoppola tegen Italië heeft de Hoge Raad zijn rechtspraak ten aanzien van verandering in regels van sanctierecht aangescherpt. Voor die regels, die zowel het specifieke strafmaximum als meer algemene regels ten aanzien van de sanctieoplegging kunnen betreffen, heeft voortaan te gelden dat een sedert het plegen van het delict opgetreden verandering door de rechter met onmiddellijke ingang – en dus zonder toetsing aan de maatstaf van het gewijzigd inzicht van de strafwetgever over de strafwaardigheid van de vóór de wetswijziging begane strafbare feiten – moet worden toegepast, indien en voor zover die verandering in de voorliggende zaak ten gunste van de verdachte werkt. In het geval een nieuwe bepaling van sanctierecht ongunstiger is, mag deze op grond van het in art. 1, eerste lid, Sr verankerde legaliteitsbeginsel niet onmiddellijk worden toegepast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0a100dfb0a54c647dd1d2b73fd02e260e4a7eee1cd400cb3f3db2ea31ae7b02d | shasum -a 256