Alinea 31 Parket bij de Hoge Raad 4 februari 2020

10. In de onderhavige zaak ligt het anders. Het hof heeft niet slechts acht geslagen op eerdere veroordelingen, maar als gezegd bijzonder gewicht eraan toegekend dat de verdachte “eerder meermalen onherroepelijk is veroordeeld” en zich desondanks opnieuw schuldig heeft gemaakt aan een soortgelijk strafbaar feit. De overweging van het hof dat de verdachte zich door zijn eerdere (‘onherroepelijke’) veroordelingen niet heeft laten weerhouden het bewezenverklaarde feit te begaan, heeft onmiskenbaar een dragende functie in de strafmotivering; het hof heeft zijn beslissing om een onvoorwaardelijk gevangenisstraf op te leggen juist ook daarop gebaseerd. Er zijn blijkens het in randnummer 5 aangehaalde uittreksel in de onderhavige zaak geen andere veroordelingen waarop het hof (wel) kon baseren dat eerdere onherroepelijke veroordelingen de verdachte niet van het begaan van het bewezenverklaarde feit hebben weerhouden. Weliswaar heeft het hof tevens in aanmerking genomen dat de verdachte veelvuldig politie- en justitiecontacten heeft gehad, maar dat betreft kennelijk een tweede omstandigheid waarop het hof zijn beslissing mede heeft doen steunen. Wat deze tweede omstandigheid betreft zou overigens de vraag kunnen opkomen of uit de overweging van het hof wel met de te dezen vereiste mate van nauwkeurigheid blijkt of het hof alleen doelt op hetzij onherroepelijke hetzij niet onherroepelijke veroordelingen (inclusief strafbeschikkingen), dan wel ook op andere mutaties in de strafrechtelijke documentatie betreffende de verdachte, zoals sepots, vrijspraken en niet-afgedane zaken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d1fbfc0a6790c99e0d02e0289c12768e0d079b17eef502eb521d4bec0d2125ce | shasum -a 256