Onder 2.9 Parket bij de Hoge Raad 28 augustus 2020

“4.5 Het hof is, met de rechtbank, van oordeel dat het causaal verband tussen de gestelde beroepsfout van [verweerders] en de schade die [eisers 2+4] door die fout zou hebben geleden ontbreekt. Het hof overweegt daartoe, anders dan de rechtbank, dat [eisers 2+4] de door [verweerster 1] opgestelde jaarstukken en halfjaarcijfers niet aan hun beslissing om het “take it or leave it” bod van [betrokkene 3] en [betrokkene 2] te aanvaarden ten grondslag hebben kunnen leggen, om de eenvoudige reden dat zij al voor het afkomen van die stukken en cijfers tot die investering hadden besloten en zelfs aan die beslissing al voor een belangrijk deel uitvoering hadden gegeven. Zo verwierf [eiseres 1] het jachthavencomplex op 14 juni 2002, bijna twee maanden voordat de jaarstukken 2001 en de halfjaarcijfers 2002 door [verweerster 1] aan de directie van [A] werden gezonden, verkregen [eiser 2] en [eiser 4] enkele weken voor die verzending al de IE-rechten van [betrokkene 4] , waarbij het hof opmerkt dat die verkrijging, zo blijkt uit de betreffende “Agreement of assignment of rights”, onvoorwaardelijk was, en werd blijkens de notariële leveringsakte van de Aandelen de koopovereenkomst met betrekking tot de Aandelen door [betrokkene 3] en [betrokkene 2] als verkopers en [eiser 2] en [eiseres 5] B.V. als kopers (ook) voor nader te noemen meester al gesloten in juli 2002, derhalve ook enkele weken voor het afkomen van de cijfers van [verweerster 1] . Met de stelling van [eisers 2+4] dat de door [verweerster 1] op te stellen stukken voor hen essentieel waren om hun investeringsbeslissing te kunnen nemen, verhoudt zich niet dat zij die beslissing al (ruim) voor de aanlevering van die stukken hebben genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be185d79cf7fea03a69170da914f84eff9ed8bfc90555df50866934fc6a5c955 | shasum -a 256