Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 8 september 2020

10. Maar hoe moet een verzoek tot aanhouding worden beoordeeld in een situatie die hierdoor wordt gekenmerkt dat de raadsman op de terechtzitting aangeeft dat hij niet weet waarom de verdachte niet is verschenen en dat hij het mogelijk acht dat de verdachte geen weet heeft van de zitting, en om die reden een aanhoudingsverzoek doet. Op die situatie gaat HR 7 juli 2020, ECLI:NL:HR:2020:1158 in. De niet-gemachtigde raadsvrouw had aan haar aanhoudingsverzoek ten grondslag gelegd dat zij het contact met haar cliënt verloren was en in de gelegenheid wilde worden gesteld om weer contact met hem te zoeken. Daarbij had zij nog aangegeven dat zij geprobeerd had om haar cliënt te bellen, maar dat diens telefoon kennelijk buiten werking was, dat zij hem ook een brief had gestuurd en dat zij uit eerder contact met haar cliënt had begrepen dat deze het hoger beroep wilde doorzetten. Het hof wees het aanhoudingsverzoek af op grond van de overweging dat niet was gebleken van enige aanwijzing dat de verdachte van zijn aanwezigheidsrecht gebruik wilde maken. Over de afwijzing van dit verzoek werd in cassatie met succes geklaagd. In zijn arrest stelt de Hoge Raad voorop hetgeen in de randnummers 7, 8 en 9 van deze conclusie eveneens is vooropgesteld. Die vooropstelling wordt gevolgd door hetgeen de Hoge Raad (zulks in navolging van zijn arrest van 9 juli 2019, ECLI:NL:HR:2019:1142, NJ 2020/24, m.nt. Mevis) heeft overwogen met betrekking tot de beoordeling door de rechter van een aanhoudingsverzoek in het geval waarin de raadsman op de terechtzitting aangeeft dat hij niet weet waarom de verdachte niet is verschenen en dat hij het mogelijk acht dat de verdachte geen weet heeft van de zitting. Zo kan (de eerste variant in dit geval) die aan het verzoek tot aanhouding ten grondslag gelegde omstandigheid zonder meer als “niet aannemelijk” worden beoordeeld indien de dagvaarding of oproeping voor de terechtzitting in persoon is betekend. Indien de dagvaarding of de oproeping niet in persoon is uitgereikt, maar wel op rechtsgeldige wijze is betekend (de tweede variant), kan de rechter dat verzoek niet op die enkele grond afwijzen, nu uit zo een betekening niet zonder meer volgt dat de verdachte op de hoogte is van de zitting. Dan is een afwijzing van het verzoek tot aanhouding op de grond dat de aan dat verzoek ten grondslag gelegde omstandigheid niet aannemelijk is, alleen mogelijk indien op basis van andere omstandigheden kan worden vastgesteld dat de verdachte daadwerkelijk weet heeft van de zitting. Vervolgens gaat de Hoge Raad nader in op de derde variant:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f13edfd2647b974a0e0e23b371a17da94c8df21ce436d6459bca93a0a64cbbf0 | shasum -a 256