Alinea 84 Parket bij de Hoge Raad 8 september 2020

10. Het middel, bezien in samenhang met de toelichting daarop, komt (met een hoog ‘napleit-gehalte’) enkel op tegen het (daaropvolgende) oordeel dat de verklaring van de verdachte geen tegenwicht kan vormen tegen het vastgestelde vermoeden van witwassen zodat zij geen nader onderzoek van de zijde van het openbaar ministerie behoeft. Daarbij wordt, met verwijzing naar het hierboven aangehaalde arrest van HR 18 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2352, NJ 2019/298, m.nt. Rozemond, tevens geklaagd dat het hof (door het onderliggende vonnis te bevestigen) een onjuiste maatstaf heeft gehanteerd. Ter onderbouwing wijst de steller van het middel erop dat door de verdediging ook in hoger beroep stukken in het geding zijn gebracht, waaronder aan- en verkoopakten van een tweetal gronden, een taxatierapport, een nadere uitleg van een makelaar, en een bij de notaris opgemaakte verklaring van [betrokkene 3] naar aanleiding van door de verdediging gestelde vragen. De verklaring van de verdachte is, althans volgens de steller van het middel, concreet en verifieerbaar aan de hand van de gegevens op de akten van de aan- en verkoop van de gronden, zoals de kadastrale aanduiding van de gronden en de in de akten vermelde namen van de aan- en verkopende partijen. Het lag op de weg van het openbaar ministerie om nader onderzoek te doen naar de verklaring van de verdachte, nu de verdachte “een concrete verwijzing [heeft] gegeven voor de legale herkomst van de gelden zijnde een nalatenschap waarmee belegd is” en de verdachte “meerdere malen [heeft] verzocht tot het horen van getuigen/deskundigen die deze verklaring (nog) concreter kunnen maken”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea7e06014877fc865576a31968923d62be3140142c2a5ac1669c9d6198abeaa9 | shasum -a 256