Citaat | Parket bij de Hoge Raad 4 september 2020

Onder 2.2 Parket bij de Hoge Raad 4 september 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 4 september 2020, ECLI:NL:PHR:2020:776.

De klacht houdt in dat dit oordeel blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting, althans ontoereikend is gemotiveerd. Eiser (procesinleiding onder 3) neemt tot uitgangspunt dat de hoofdregel is dat de partij die in het ongelijk wordt gesteld in de kosten wordt veroordeeld, “terwijl in deze zaak [eiser] in het principaal appel deels in het gelijk is gesteld”. Volgens de uitwerking van de klacht heeft het hof, “gelet op het in rov. 3.10 overwogene”, toepassing gegeven aan de uitzondering in de laatste volzin van art. 237 lid 1 Rv (“Ook kan de rechter de kosten die nodeloos werden aangewend of veroorzaakt, voor rekening laten van de partij die deze kosten aanwendde of veroorzaakte”). Daarmee is het hof buiten de grenzen van de rechtsstrijd getreden en heeft het hof een verboden aanvulling van de feiten gegeven; ook is hiermee sprake van een ontoelaatbare verrassingsbeslissing. Ter onderbouwing hiervan is aangevoerd dat het architectenbureau in de procedure bij het gerechtshof niet had gesteld dat eiser vanwege zijn proceshouding in de proceskosten moet worden veroordeeld.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/cee0aa460b00d0c3902ba1b94d23be9343f90a1db7701afac52b537b12bb1240. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt cee0aa460b00d0c3902ba1b94d23be9343f90a1db7701afac52b537b12bb1240, en de alinea staat in dat document op bytes 25101 tot 26310.