Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 4 september 2020

Daar komt volgens de rechtbank bij dat uit de expertiserapporten van 2001 en begin 2002 volgt dat de verzekerde som voldoende was (rov. 4.4.). Dat [verweerster] wist of kon weten dat de experts in 2001 en 2002 grote fouten zouden hebben gemaakt, en dat er sprake was aanzienlijke onderverzekering, is door [eiser] op geen enkele manier onderbouwd en ligt, gelet op het voorgaande, ook niet voor de hand (rov. 4.5.). De rechtbank heeft geconstateerd dat niet is gebleken dat [verweerster] voorafgaande aan de branden van 1996 en 2001 onvoldoende zorg heeft besteed aan de hoogte van de verzekerde som. Ook het expertiserapport naar aanleiding van de brand van 2001 gaf [verweerster] geen enkele aanleiding de verzekerde som nog eens onder de loep te nemen. De verzekerde som is toen immers voldoende bevonden. De zorgplicht van een assurantietussenpersoon gaat niet zover dat hij, nadat experts tot een schadevaststelling zijn gekomen én de verzekerde som voldoende hebben geoordeeld, op eigen initiatief nog een taxatie door een derde moet laten verrichten (rov. 4.6.). Voor zover al sprake was ernstige onderverzekering zoals voor het eerst door [betrokkene 1] in zijn schadevaststelling van 2008 geconstateerd ( [verweerster] betwist dat, onder meer stellende dat [betrokkene 1] de woning niet heeft gezien en is uitgegaan van de herbouw op een aanzienlijk hoger kostenniveau, terwijl er in het rapport van [betrokkene 1] met geen woord over de eerdere expertises wordt gerept), is dat gelet op het voorgaande niet aan [verweerster] te wijten (rov. 4.7.).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a5798dfd12a1d4fb775f279d72962e62c69521be42073434eed672d038076c66 | shasum -a 256