Onder 2.16 Parket bij de Hoge Raad 4 september 2020

“3.5.2 (…) [eiser] heeft omstandig aan de hand van literatuur en jurisprudentie uiteengezet welke de omvang is van de zorgplicht van een assurantietussenpersoon. Daaronder behoort, naar de stelling van [eiser] de verplichting om periodiek met de verzekeringnemer na te lopen welke verzekeringen er zijn, en of deze nog adequaat zijn. Daaronder behoort ook de controle of de verzekerde som nog toereikend is om schade te dekken. Ook al heeft een assurantietussenpersoon zelf niet de deskundigheid om de waarde van een object te schatten, hij dient de verzekeringnemer te waarschuwen voor de gevaren van een mogelijke onderverzekering en hem te adviseren het verzekerde object te taxeren. Dat heeft [verweerster] volgens [eiser] in de periode tot 2001/2002 nagelaten. [eiser] voegt daaraan toe dat [verweerster] zich er niet op mocht verlaten dat de indexeringsclausule eventuele waardestijgingen wel zou opvangen, temeer niet omdat uit het feit dat zelfs de geïndexeerde verzekerde som zozeer ontoereikend was als later bleek, afgeleid kan worden dat de allereerste waardering, in 1972, uitgevoerd door of namens [verweerster] , vergaand te laag moet zijn geweest. (…)”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a5798dfd12a1d4fb775f279d72962e62c69521be42073434eed672d038076c66 | shasum -a 256