Onder 3.15 Parket bij de Hoge Raad 11 september 2020

De motiveringsklacht van dit middelonderdeel faalt, omdat de rechtbank in rov. 4.6, reeds geciteerd, heeft uiteengezet wat zij bedoelt met de ‘specifieke reden vanuit het oogpunt van behandeling’. De klacht dat die uiteenzetting onbegrijpelijk is, omdat onder het regime van een zorgmachtiging de zorg zo gedwongen of zo vrijwillig kan worden ingericht als de behandelaren noodzakelijk achten, gaat ook niet op. Aan het verzoek om verlening van een zorgmachtiging gaat het opstellen van een zorgplan vooraf, waarbij onder meer ook de patiënt betrokken wordt. Op zich is juist, dat de zorgverantwoordelijke – binnen het kader van de verplichte zorg die in de zorgmachtiging door de rechter is toegestaan en van het zorgplan – kan opnemen hoe de uitvoering van de toegestane verplichte zorg geschiedt. Inderdaad is, in het kader van zo’n zorgplan en van een op die basis te verlenen zorgmachtiging, een regime mogelijk waarin de overgang van gedwongen naar vrijwillige zorg gefaciliteerd kan worden, zoals in de toelichting op het middelonderdeel is bepleit. Dit neemt niet weg, dat indien als gevolg van onverwachte feiten of omstandigheden het aanvragen van een aansluitende zorgmachtiging praktisch niet meer mogelijk is en, in afwachting van een aanvraag voor een (gewone, niet aansluitende) zorgmachtiging spoedeisende verplichte zorg nodig is, de keuze van de burgemeester voor een nieuwe crisismaatregel niet onrechtmatig is, aangenomen dat overigens aan alle wettelijke vereisten voor het nemen van een crisismaatregel is voldaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4c527ff32328a261e8ab2e060bc54f07f9095b117600bdadfa6709ec7572127 | shasum -a 256