Onder 5.9. Parket bij de Hoge Raad 14 januari 2020

Het lag anders – maar ook aanmerkelijk gecompliceerder – in een zaak waarin de penitentiaire kamer van het hof Arnhem-Leeuwarden op 13 oktober 2016 uitspraak deed. In die zaak was door de rechtbank op 11 april 2013 tbs met voorwaarden opgelegd waarbij die maatregel dadelijk uitvoerbaar was verklaard. Het hof vernietigde dat vonnis in hoger beroep en legde tbs met bevel tot verpleging van overheidswege op. Het arrest van het hof van 21 oktober 2014 werd na verwerping van het cassatieberoep eerst op 2 februari 2016 onherroepelijk. Ondertussen was er een verzoek tot verlenging van de tbs met voorwaarden gedaan. In afwachting van de uitkomst van het cassatieberoep verlengde de penitentiaire kamer van het hof bij beslissing van 3 september 2015 de tbs met voorwaarden met een termijn van één jaar. In het kader van de daaropvolgende verlengingsprocedure oordeelde de penitentiaire kamer van het hof Arnhem-Leeuwarden dat de officier van justitie niet-ontvankelijk was in zijn vordering tot verlenging, omdat een verlenging pas aan de orde kon zijn in februari 2018, dus twee jaar na het onherroepelijk worden van de uitspraak. Een tbs met dwangverpleging kan namelijk niet dadelijk uitvoerbaar worden verklaard. Het hof achtte het eerder inlassen van een toetsmoment in strijd met de wet en de bedoeling van de wetgever, ondanks dat dit er in dat geval toe zou leiden dat de tbs pas na twee en half jaar opnieuw door de verlengingsrechter zou worden beoordeeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/90cc1f735bd6386bc263a0cb58ed5675d764e8e13f392b249e18de56e34ea051 | shasum -a 256