Onder 3.4. Parket bij de Hoge Raad 15 september 2020

Bij de beoordeling van een beroep op het ontbreken van rechterlijke onpartijdigheid in de zin van art. 6 lid 1 EVRM en art. 14 lid 1 IVBPR dient voorop te staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat een rechter jegens een procespartij een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij deze dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is. Een procespartij kan bij de behandeling van een strafzaak door middel van een wrakingsverzoek op grond van art. 512 Sv een beroep doen op zulke uitzonderlijke omstandigheden. Bij gegrondbevinding van dat beroep door de wrakingskamer, zal de rechter op wie dat beroep ziet, zich onttrekken aan de behandeling van de strafzaak. Bij verwerping van het beroep staat tegen de beslissing van de wrakingskamer zelf op grond van art. 518 lid 3 Sv geen cassatieberoep open. Deze omstandigheid staat er niet aan in de weg dat de verdachte een rechtsmiddel kan aanwenden tegen de eindbeslissing en in dat kader kan het beroep op de onpartijdigheid van de rechter die de uitspraak heeft gewezen, worden herhaald. Op die manier kan de kwestie van de (on)partijdigheid van de zittingsrechter in hoger beroep (ook voor het eerst ) in cassatie aan de orde worden gesteld. Indien dat beroep op bedoelde uitzonderlijke omstandigheden alsnog wordt gehonoreerd, leidt dat tot terugwijzing van de zaak naar het eerder oordelende gerecht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea0d32c9ce5c8197697b37ca9ec12fe592458e920883cdd6a2552954809a95f9 | shasum -a 256