Alinea 43 Parket bij de Hoge Raad 22 september 2020

7. Als uitgangspunt heeft te gelden dat indien de oproeping aan een verdachte die is ingeschreven in de basisregistratie personen, rechtsgeldig is betekend en hetzij de verdachte noch een (gemachtigd) raadsman op de terechtzitting is verschenen, hetzij de raadsman van de verdachte wél is verschenen maar géén uitdrukkelijk verzoek om aanhouding van de behandeling van de zaak doet met het oog op de uitoefening van het aanwezigheidsrecht door de verdachte, de rechter – behoudens duidelijke aanwijzingen van het tegendeel – kan uitgaan van het vermoeden dat de verdachte vrijwillig afstand heeft gedaan van zijn recht om in zijn tegenwoordigheid te worden berecht. Toch bestaat de mogelijkheid dat achteraf moet worden vastgesteld dat feitelijk is tekortgedaan aan het recht van de verdachte om in zijn tegenwoordigheid te worden berecht. In zulke gevallen kan het grote belang van de verdachte om bij de behandeling van de zaak aanwezig te zijn, meebrengen dat de verdachte de mogelijkheid dient te hebben om zijn zaak alsnog in hoger beroep in zijn tegenwoordigheid te doen behandelen. Dit kan zich voordoen indien de verdachte, zoals naar moet worden aangenomen hier het geval is geweest, ten tijde van de behandeling van zijn zaak rechtens van zijn vrijheid was beroofd zonder dat de rechter hiermee bekend was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e7d56e965909271633629da96c32fe3658c00531fa9c1f64903498898761cfe4 | shasum -a 256