Onder 4.10. Parket bij de Hoge Raad 6 oktober 2020

Als gezegd maakt het enkele feit dat de rechter thans bij de oplegging van de ontnemingsmaatregel de duur bepaalt van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd, naar mijn mening de nieuwe regeling van de gijzeling nog niet gunstiger dan de oude regeling van de lijfsdwang. Toch ben ik het met de steller van het middel eens dat de nieuwe regeling van de gijzeling voor de betrokkene gunstiger is dan de regeling van de lijfsdwang. Nieuw is immers ook dat bij het bepalen van de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd voor elke € 25 van het opgelegde bedrag niet meer dan één dag wordt gerekend. Die wijziging brengt mee dat in een geval als het onderhavige, waarin de rechter aan de betrokkene een betalingsverplichting van € 9.780,00 heeft opgelegd, de door de rechter te bepalen duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd niet meer dan 391 dagen kan belopen. Dat maakt de regeling van de gijzeling voor de betrokkene aanzienlijk gunstiger dan die van de lijfsdwang. De lijfsdwang beliep op grond van art. 36e, elfde lid, (oud) Sr en art. 577c (oud) Sv immers ten hoogste drie jaren, ongeacht de hoogte van de opgelegde betalingsverplichting.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2e775f573f488693337f9a79ef6a3ebcb3b7ae9f8f1ab67acfb55398319074a8 | shasum -a 256