Onder 2.30 Parket bij de Hoge Raad 9 oktober 2020

Overigens falen de klachten ook inhoudelijk gezien. De verplichting die ingevolge art. 3 lid 2, aanhef en onder d, Wwft op ING rust, houdt onder meer in dat ING bij haar cliënten een dusdanig cliëntenonderzoek moet verrichten dat het haar in staat stelt om een voortdurende controle op haar cliënten en de door hen verrichte transacties uit te oefenen, met zo nodig een onderzoek naar de bron van de middelen die daarbij worden gebruikt. Aangezien bij [eiseressen] sprake is van een inherent verhoogd integriteitsrisico – gelet op de hoge mate van inkomend cash geld (80% van de entreegelden) waarvan de herkomst minder makkelijk te bepalen is – was ING gehouden om met betrekking tot [eiseressen] extra maatregelen te treffen teneinde het bij [eiseressen] bestaande inherente integriteitsrisico te mitigeren (art. 8 lid 1, onder a, Wwft). Welke extra maatregelen ING in een dergelijk geval moet treffen, staat niet voorgeschreven. Deze maatregelen kunnen bijvoorbeeld bestaan uit het stellen van een limiet aan het aantal contante transacties en/of het verlangen van (in grote mate of uitsluitend) girale transacties. Gelet hierop is het niet onjuist of onbegrijpelijk dat ING van [eiseressen] heeft verlangd girale betaling door bezoekers van de saunaclub verplicht te stellen of de anonimiteit van de bezoekers anderszins in verdergaande mate op te heffen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fbda033d45e726daa4d577411074d73e775db475bd4a581904d54a4bd179043d | shasum -a 256