Alinea 119 Parket bij de Hoge Raad 13 oktober 2020

13. Voor zover het middel de klacht inhoudt dat het hof ten onrechte niet heeft gereageerd op het standpunt dat uit de door de verdediging aangevoerde feiten en omstandigheden blijkt dat de verdachte niet heeft gestoken, faalt het bij gebrek aan feitelijke grondslag. Het hof heeft in zijn bewijsoverweging uitdrukkelijk aandacht besteed aan de lezing van de verdachte en gemotiveerd waarom het deze niet aannemelijk acht. Het hof heeft verder de verklaringen van de medeverdachten [betrokkene 1] (bewijsmiddelen 9 en 10) en [medeverdachte ] (bewijsmiddel 11) tot het bewijs gebezigd en de OVC-gesprekken tussen [betrokkene 1] en de verdachte betrokken in zijn bewijsoverwegingen. De redenen voor afwijking van het standpunt van de verdediging ten aanzien van de betrouwbaarheid van de afgelegde verklaringen liggen daarmee besloten in de gebezigde, voor de verwerping van dat standpunt relevante bewijsmiddelen, in samenhang bezien met de bewijsoverweging. Het hof heeft daarbij de bewijsmiddelen in hun onderlinge samenhang besproken. Het oordeel van het hof is niet onbegrijpelijk. Het hof was niet gehouden op ieder detail van het aangevoerde in te gaan. Bovendien stond het het hof vrij om gedeelten van de verklaringen van [betrokkene 1] tot het bewijs te bezigen en andere gedeelten weg te laten. Tot een verdergaande motivering van de selectie en waardering van het voorhanden materiaal was het hof niet gehouden. Art. 359, tweede lid, Sv noopte het hof aldus niet tot een nadere motivering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e6d22e1baa612ee5e4ad40c088a2bab927c3055fb5a14aa9928c0d7f18972a | shasum -a 256