Alinea 185 Parket bij de Hoge Raad 13 oktober 2020

44. Tegen die achtergrond verdient het aanbeveling de imperatief geformuleerde eerste zin van art. 496a, eerste lid, Sv aldus uit te leggen dat deze slechts betrekking heeft op de situatie waarin geen van beide ouders ter terechtzitting is verschenen. Hoewel de verschijningsplicht zoals neergelegd in art. 496 Sv betrekking heeft op beide ouders, brengt een redelijke wetsuitleg mee dat de (in beginsel) verplichte aanhouding als bedoeld in art. 496a, eerste lid, Sv slechts geldt in geval van afwezigheid van beide ouders. De tekst van de wet biedt ruimte voor deze uitleg. Ingevolge het eerste lid van art. 496a Sv geldt de verplichting tot aanhouding immers indien “de ouders” in gebreke blijven op de terechtzitting te blijven. Anders dan in het tweede en derde lid van art. 496a Sv, wordt in het eerste lid niet de formulering “een of beide ouders” gebruikt. Dat grammaticale verschil vormt een argument om de verplichting tot aanhouding van het eerste lid te beperken tot de situatie waarin geen van de ouders ter terechtzitting is verschenen. Een dergelijke uitleg is ook in lijn met de bedoeling die in elk geval tijdens de behandeling in de Eerste Kamer naar voren is gekomen. Daarbij is benadrukt dat de wettelijke regeling voor de praktijk werkbaar moet zijn en de afwegingsruimte van de rechter dient te respecteren. In het bijzonder is daarbij aandacht gegeven aan de situatie waarin een van beide ouders ter terechtzitting verschijnt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e6d22e1baa612ee5e4ad40c088a2bab927c3055fb5a14aa9928c0d7f18972a | shasum -a 256