Citaat | Parket bij de Hoge Raad 27 oktober 2020

Onder 2.2. Parket bij de Hoge Raad 27 oktober 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 27 oktober 2020, ECLI:NL:PHR:2020:945.

Ik begrijp de gewetensnood van [betrokkene 1] . Hij moest een strafbaar feit melden, maar heeft hier enkele weken mee gewacht. Hij wilde mijn cliënt helpen. Een paar weken later moest hij het toch melden, omdat hij wist dat hij problemen zou krijgen als het uit zou komen. Hij heeft weken later dat proces-verbaal geschreven. Ik kan me voorstellen dat hij het zo heeft opgeschreven om er op die manier zelf goed uit te komen. Een essentieel punt is dat hij verklaart dat cliënt heeft geweigerd hem naar boven te laten gaan. [betrokkene 1] had een machtiging nodig. Er was geen vermoeden van schuld. Artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering is een belangrijk voorschrift. Het onrechtmatig verkregen bewijs zal moeten worden uitgesloten. Nu er geen andere bewijsmiddelen zijn, zal mijn cliënt moeten worden vrijgesproken. In deze zaak past bewijsuitsluiting. De politie moet weten waar de grenzen liggen. Deze zaak moet als signaal dienen tot hoever de politie privé mag gaan.”

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/2a4ea6570b6106d740a68aee06e50ca752417f5c489244a0ff9bf43aae919619. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 2a4ea6570b6106d740a68aee06e50ca752417f5c489244a0ff9bf43aae919619, en de alinea staat in dat document op bytes 8559 tot 9561.