Onder 2.18 Parket bij de Hoge Raad 31 januari 2020

“5.4.1. Voor dat geval stelt [eiser] dat het beroep van [verweerder] op verjaring naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is tegenover hem. [eiser] stelt in dat verband dat het beroep van [verweerder] op verjaring niets meer te maken heeft met de ratio van de verjaringsregeling, inhoudende bescherming van de aansprakelijke tegen de bewijsrechtelijke gevolgen van het niet meer beschikken over bewijsstukken. [eiser] voert in dat verband, kort samengevat, aan dat bij de advisering door [A] aan [eiser] [verweerder] steeds [A] heeft vertegenwoordigd, dat [verweerder] steeds een belangrijke rol heeft gehad bij de bij elkaar opvolgende ondernemingen ( [A] , [B] , [C] , [E] ), hij ook nauw betrokken is geweest bij de gerechtelijke procedure die [eiser] heeft gevoerd tegen [E] en hij inmiddels bestuurder is van [E] . Gelet hierop dient, aldus [eiser] , ervan te worden uitgegaan dat [verweerder] steeds de beschikking heeft gehouden over zijn gegevens en bewijsmateriaal. Daarnaast stelt [eiser] dat [verweerder] (en de advocaat die in de gerechtelijke procedure tussen [eiser] en [E] namens laatstgenoemde heeft opgetreden) verwarring heeft (hebben) veroorzaakt over de vennootschap waarvoor [verweerder] optreedt met als doel verhaal van [eiser] te frustreren en te traineren.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3ddba9fce8a7447121de0effe8fa26740b01e0ae3c626de7cf0787f63e29443f | shasum -a 256