Onder 4.18 Parket bij de Hoge Raad 16 oktober 2020

[eiseres 1] klaagt dat de rechtbank in de geciteerde overwegingen een onjuiste maatstaf heeft aangelegd en haar oordeel onvoldoende heeft gemotiveerd. Zij zou te lichtvaardig hebben geoordeeld over haar onbevooroordeeldheid. Zie het verzoekschrift tot cassatie onder 8.7. Voorafgaand aan deze klacht wijst [eiseres 1] erop dat het grote aantal procedures waarin de beoordelend rechter als rechter-commissaris is opgetreden waarbij (één van) Curatoren als curator is aangesteld objectief gezien twijfel kan wekken aangaande de vraag of de zaak zonder vooringenomenheid wordt behandeld (onder 8.4, onder verwijzing naar de aan de rechtbank gerichte brief van 5 augustus 2019), dat de omstandigheid dat de rechter een (prettige) werkrelatie heeft met Curatoren minder past bij de vereiste ‘appearance of independence’ (onder 8.2) en dat dit ook geldt voor de hiërarchische relatie tussen de beoordelend rechter en Curatoren, ook al is de rechter bovengeschikt en niet ondergeschikt (onder 8.3), alsook de omstandigheid dat andere rechtbanken ervoor hebben gekozen de rollen van rechter-commissaris en rechter in de rechtbank strikt te scheiden en rechters van de faillissementsafdeling niet te laten optreden als lid van de rechtbank in geval van hoger beroepen in de zin van art. 69 Fw en verzoeken op de voet van art. 73 Fw (onder 8.6).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bb0872e38d30452ae9db106b5ea6df255423b185f1a7cffb9f564e6897688b7 | shasum -a 256