Alinea 369 Parket bij de Hoge Raad 12 januari 2021

59. In de onderhavige zaak heeft het hof uitgebreid gemotiveerd waarom het aanleiding ziet om de verdachte een gevangenisstraf voor de duur van negen jaar op te leggen. Het heeft voor een deel dezelfde factoren betrokken als de rechtbank bij haar strafoplegging. Daarnaast, c.q. met meer nadruk dan de rechtbank, heeft het hof ten nadele van de verdachte meegewogen dat (i) de verdachte niet alleen gedurende de gehele ontvoering aanwezig is geweest maar ook een grote rol heeft gespeeld in de voorbereiding van de ontvoering, (ii) het slachtoffer urenlang is vastgehouden en geïntimideerd, (iii) het slachtoffer voor de rest van zijn leven is verminkt en hij er bij elke blik op zijn linkerhand aan herinnerd zal worden wat hem door de verdachte en zijn mededaders is aangedaan, (iv) de verdachte in een proeftijd liep in het kader van een voorwaardelijke invrijheidstelling van een eerder aan hem opgelegde langdurige gevangenisstraf en hij er in dat verband een soort dubbelleven op nahield en (v) het hier niet om een incidentele terugval bij de verdachte gaat, maar om planmatig handelen dat blijkt geeft van een weloverwogen keuze van hem voor een ‘levenswandel in de zware criminaliteit’. Daarbij komt dat het hof uitdrukkelijk het verschil met de door rechtbank opgelegde en de door de advocaat-generaal gevorderde straf onder ogen heeft gezien, en deze afwijking hieruit verklaart dat een gevangenisstraf voor de duur van zes jaar zelfs niet bij benadering recht doet aan de aard en ernst van de door de door het hof bewezenverklaarde misdrijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f97d5895c607772d0fdf14f7882cf710ca25e50748c6a4bdc3117d8ac67ec9cd | shasum -a 256