Onder 3.14 Parket bij de Hoge Raad 29 oktober 2021

Het hof heeft volgens mij geen zelfstandig beroep op de redelijkheid en billijkheid ex de art. 6:2 en 6:248 BW behoeven te lezen in de passages in de processtukken die het onderdeel aanhaalt. Zoals uit het onderdeel zelf al blijkt, hebben die passages alle daarop betrekking dat, anders dan [verweerder 1] heeft aangevoerd en het hof heeft geoordeeld, wél sprake is geweest van een gift aan [verweerder 1] . In die passages wordt daarbij tevens verwezen naar het feit dat erflater om die reden [verweerder 1] heeft onterfd. Aangevoerd wordt, kort gezegd, dat het daarom niet redelijk is dat [verweerder 1] een beroep zou kunnen doen op de legitieme portie. Waar het hof heeft geoordeeld dat geen sprake was van een gift (rov. 24-34), en dat dit niet anders wordt door het feit dat erflater meende dat daarvan wel sprake was (rov. 34), behoefde het niet meer op deze passages in te gaan. Met dat oordeel, of die oordelen, heeft het immers het betoog van die passages verworpen. Dat los van het standpunt dat wel sprake was van een gift en dat dit de beweegreden van de erflater was, een beroep op de redelijkheid en billijkheid is gedaan door [eiser] , zoals het onderdeel lijkt te impliceren, valt in die passages niet te lezen, laat staan dat voor dat beroep in die passages enige grond wordt aangevoerd. Gemakshalve haal ik die passages even aan, zodat de lezer zelf kan oordelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08ab1702042d78aa09e370bd7e8a3f416b0bd8390ba0cfbe6d69ae77a8179022 | shasum -a 256