Alinea 516 Parket bij de Hoge Raad 14 december 2021

154. Naar het mij voorkomt is de begrenzing van de mogelijkheid om bij een vordering van verkeersgegevens een machtiging van de rechter-commissaris te vorderen die in de overwegingen van de rechter-commissaris besloten ligt, niet in overeenstemming met het recht. De wet kent bij de vordering verkeersgegevens niet de mogelijkheid om een machtiging van de rechter-commissaris te vorderen. Dat die mogelijkheid in het wettelijk stelsel besloten ligt, is in het voorgaande afgeleid uit het wettelijk stelsel, zoals dat uit art. 177 Sv in samenhang met de parlementaire behandeling van de Wet bijzondere opsporingsbevoegdheden, de Wet vorderen gegevens en de Wet versterking positie rechter-commissaris naar voren komt. Uit die parlementaire behandeling kan worden afgeleid dat de wetgever heeft gewild dat alle bijzondere opsporingsbevoegdheden als gevolg van een daartoe strekkende beslissing van de rechter-commissaris kunnen worden toegepast. In lijn daarmee bestaat bij elke vordering betreffende verkeersgegevens en locatiegegevens de mogelijkheid een machtiging van de rechter-commissaris te vorderen. Uit het wettelijk stelsel volgt voorts dat de rechter-commissaris, in het licht van zijn bevoegdheid ook buiten de expliciet in de wet geregelde gevallen toepassing van een bijzondere opsporingsbevoegdheid te bewerkstelligen, gehouden is inhoudelijk op de vordering te oordelen. Ook de verplichting tot richtlijnconforme interpretatie wijst in deze richting.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/89ea83ea87d73d24f8b77bca62132ca8a92ba7430cf883652332e7ab28ef1393 | shasum -a 256