Alinea 31 Parket bij de Hoge Raad 2 maart 2021

9. In dit verband moet ook worden gewezen op HR 1 december 2020, ECLI:NL:HR:2020:1889. In die zaak heeft de Hoge Raad zaaksoverstijgende beschouwingen gewijd aan de door de rechter op grond van art. 359a Sv aan vormverzuimen te verbinden rechtsgevolgen. Op onderdelen is het beoordelingskader bijgesteld. Ten aanzien van de niet-ontvankelijkverklaring als in art. 359a Sv voorzien rechtsgevolg, herhaalde de Hoge Raad het uitgangspunt dat dit rechtsgevolg slechts in uitzonderlijke gevallen in aanmerking komt. De aan te leggen maatstaf is evenwel verduidelijkt en in zoverre gewijzigd, en luidt thans of de in het voorbereidend onderzoek begane vormverzuimen erin bestaan dat een zodanig ernstige inbreuk op het recht van de verdachte op een eerlijke behandeling van zijn zaak is gemaakt dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces in de zin van art. 6 EVRM. Daarvoor moet het gaan om een onherstelbare inbreuk op het recht op een eerlijk proces die niet op een aan de eisen van een behoorlijke en effectieve verdediging beantwoordende wijze is of kan worden gecompenseerd. Uit deze overwegingen in samenhang met het door de Hoge Raad in het arrest van 1 december 2020 uitdrukkelijk gehuldigde uitgangspunt van subsidiariteit moet worden afgeleid dat voor niet-ontvankelijkheid geen plaats is voor zover het recht op een eerlijk proces kan worden gewaarborgd door middel van bewijsuitsluiting.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f0dfe405e1f10161ec611652168fb866b37f437b804b4f0fdff50aab90b07801 | shasum -a 256