Alinea 101 Parket bij de Hoge Raad 9 maart 2021

39. Een belangrijk uitgangspunt in de rechtspraak van het EHRM is dat in Europa een “variety of legal systems” bestaat en het niet de taak is van het Europese Hof om die systemen te harmoniseren. “A State’s choice of a particular criminal-justice system is in principle outside the scope of the supervision carried out by the Court at European level, provided that the system chosen does not contravene the principles set forth in the Convention”, aldus de Grote Kamer. Ingeval de zaak op basis van het individuele klachtrecht aan het Europese Hof is voorgelegd, is het niet de taak van het Hof “to review the relevant legislation in the abstract. Instead, it must confine itself, as far as possible, to examining the issues raised by the case before it”. In de context van het ondervragingsrecht stelt de Grote Kamer in dat verband dat “the Court is of course mindful of the differences between the legal systems of the Contracting Parties to the Convention when it comes to matters such as the admission of evidence of an absent witness and the corresponding need for safeguards to ensure the fairness of the proceedings.” Het voorafgaande pleit ertegen aan een uitspraak van het EHRM een uitleg te geven waarmee de bijl wordt gezet aan de wortels van een nationaal stelsel of van de wettelijke regeling waarop het is gebaseerd. Daarbij valt op dat het EHRM in de uitspraak in de zaak Keskin nauwelijks aandacht besteedt aan de bredere context van het Nederlandse stelsel van strafvordering en de specifieke kenmerken daarvan. Bij de bespreking van de consequenties van de uitspraak voor de Nederlandse strafrechtspleging zullen ook de door de Nederlandse wetgever in dit verband gemaakte keuzes moeten worden betrokken en zijn ook de doorlooptijden en daarmee het belang van een tijdige berechting punt van zorg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ebfbb727a89f661ecf198ce0b2b58af8e267db2d1f59c0c197c677a9dadf709 | shasum -a 256