Onder 4.38 Parket bij de Hoge Raad 17 maart 2021

Hierbij kunnen naar onze mening kanttekeningen worden geplaatst. Zoals hiervóór is aangegeven, heeft de Hoge Raad geoordeeld dat, wanneer een informatieverzuim niet tot omkering en verzwaring van de bewijslast kan leiden, de informatiebeschikking niet in stand kan blijven. Die regel gaat naar onze mening echter niet zo ver dat, wanneer reeds op een andere grond omkering en verzwaring van de bewijslast aan de orde is, kan worden gezegd dat het niet voldoen aan het verzoek tot het verstrekken van de in de informatiebeschikking verlangde informatie nimmer meer tot omkering en verzwaring van de bewijslast kan leiden. Er kunnen immers verschillende gronden zijn die leiden tot de conclusie dat omkering en verzwaring van de bewijslast dient plaats te vinden. Ook het geformuleerde beleid leidt naar onze mening niet noodzakelijkerwijs tot de conclusie dat bij het niet doen van de vereiste aangifte nimmer een informatiebeschikking kan worden afgegeven. Naar onze mening moet de door de rechtbank geciteerde passage worden opgevat als een punt van aandacht voor de inspecteur of het zinvol is om een informatiebeschikking af te geven. Het is immers denkbaar dat partijen van mening verschillen over de vraag of de vereiste aangifte wel of niet is gedaan. Indien echter, zoals in dit geval, het volstrekt duidelijk is dat de vereiste aangifte niet is gedaan, kan op zichzelf terecht de vraag worden gesteld waarom de inspecteur de informatiebeschikking nog heeft afgegeven. In zoverre kunnen wij het oordeel van de rechtbank wel begrijpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f533fcfa33bd4f5ccc88cdd8eacb7ec2bf9d039573a1c99ca1edb6bba02ae51c | shasum -a 256