Onder 3.13 Parket bij de Hoge Raad 8 januari 2021

Dit betekent echter nog niet dat de klacht ook tot vernietiging van het arrest van het hof dient te leiden. De taak van de rechter is om met toepassing van de juiste rechtsregels de zaak te beslissen op de feitelijke grondslag van hetgeen partijen aan hun vordering en verweer ten gronde hebben gelegd. Het eerste, toepassing van de juiste rechtsregels, is geheel het domein van de rechter, waar hij ambtshalve opereert (art. 25 Rv). Wat betreft het tweede is de rechter gebonden aan de grondslag die partijen aan hun vordering en verweer hebben gegeven (art. 24 Rv). Beschouwingen van partijen over de inhoud van de op het geval toepasselijke rechtsregels zijn weliswaar alleszins nuttig omdat ze de rechter kunnen helpen daarover een juist oordeel te vormen, maar zij beïnvloeden niet wat de rechter wel of niet behoort te doen. Indien één of beide partijen van een onjuiste rechtsopvatting uitgaan, blijft de rechter gebonden aan de juiste opvatting van het recht, niet anders dan in het geval partijen wél van de juiste rechtsopvatting uitgaan. Hieruit volgt mede dat indien de rechter een betoog van een partij omtrent de inhoud van de op een geval toepasselijke rechtsregels heeft misverstaan, daaruit nog niet volgt dat de rechter van een onjuiste opvatting van het recht is uitgegaan. Ook levert dit op zichzelf niet een motiveringsgebrek op. Omdat de beschouwingen van partijen over de inhoud van de toepasselijke rechtsregels niet van invloed zijn op wat de rechter te doen staat, ziet de motiveringsplicht van de rechter niet op de wijze waarop hij op zulke beschouwingen reageert. Dit komt onder meer tot uitdrukking in de bekende regel dat een rechtsoordeel in cassatie niet met een motiveringsklacht kan worden bestreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2aa923ce5bf5d02ba75a0700a5e91dcdf304501859d99def683a27f753eb94c0 | shasum -a 256