Alinea 259 Parket bij de Hoge Raad 8 juni 2021

13. Alvorens op het middel in te gaan, geef ik eerst het juridisch kader weer. In verschillende arresten van de Hoge Raad kunnen aanknopingspunten worden gevonden voor de mate waarin het grondmisdrijf moet worden geconcretiseerd. Vooreerst zij dan opgemerkt dat met “dat misdrijf” in de zinsnede “bestemd tot het begaan van dat misdrijf” wordt gedoeld op het misdrijf dat is voorbereid, en dus niet op de voorbereiding zelf, zo heeft HR 7 juli 2020, ECLI:NL:HR:2020:1199 nog eens onderstreept. Dat betekent dat het in art. 46 Sr bedoelde object waarop een in die bepaling genoemde gedraging betrekking heeft, moet zijn bestemd tot het begaan van het misdrijf dat is voorbereid. In HR 17 september 2002, ECLI:NL:HR:2002:AE4200, NJ 2002/626 (rov. 3.5) overwoog de Hoge Raad in dat kader dat het in art. 46 Sr gaat om een situatie waarin het beoogde misdrijf of een begin van uitvoering daarvan niet is gevolgd, zodat in de regel een concrete omschrijving van de wijze waarop het voorbereide misdrijf gepleegd zou gaan worden niet mogelijk is. Voldoende (maar tevens noodzakelijk) is dat duidelijk is op welk in de strafwet omschreven misdrijf met een strafbedreiging van acht jaren gevangenisstraf of meer, de nader omschreven voorbereidingshandelingen betrekking hadden. Dit aspect dient ook in de tenlastelegging te worden opgenomen, hetgeen echter niet betekent dat alle bestanddelen van dat beoogde misdrijf in de tenlastelegging moeten worden opgesomd. Aldus de Hoge Raad in dit arrest uit 2002. In het arrest van 28 januari 2014, ECLI:NL:HR:2014:179, NJ 2014/107 verduidelijkte de Hoge Raad dat uit de bewijsvoering met voldoende bepaaldheid moet blijken wélk misdadig doel de verdachte voor ogen stond. Uit HR 14 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:416, NJ 2018/72, m.nt. Kooijmans, dat handelde over art. 96, tweede lid, Sr, leid ik af dat voor die mate van concretisering niet is vereist dat de tijd, plaats en wijze van uitvoering van de door de verdachte voorbereide misdrijven zouden moeten vaststaan. Als gezegd wordt slechts verlangd dat met voldoende bepaaldheid blijkt op welk in art. 46 Sr omschreven misdrijf de voorbereidingshandelingen waren gericht. In geval van een bewezenverklaring moet vervolgens ook in de kwalificatie tot uitdrukking worden gebracht op welk hoofdfeit de voorbereiding betrekking heeft, aldus HR 20 oktober 1998, ECLI:NL:HR:1998:ZD1345, NJ 1999/64; het strafmaximum is in art. 46, tweede lid, Sr immers gerelateerd aan de op het grondmisdrijf gestelde hoofdstraffen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c8c06eb65e1a229bd665edbc70c5f7dc77a668f58527d41fcfd3efc474a358f3 | shasum -a 256