Onder 3.25 Parket bij de Hoge Raad 2 juli 2021

De klachten falen. De rechter is, zoals gezegd, niet gehouden op alle aangevoerde stellingen en argumenten van partijen in te gaan, met name niet als deze niet nader zijn uitgewerkt (randnummer 3.10 hiervoor). In dit geval hebben Ecuaflor c.s. betoogd dat zij betaling van de eerste termijn mochten opschorten (op grond van art. 6:37 BW en/of art. 6:263 BW), omdat het Duitse Finanzamt ten laste van [verweerster 1] diverse beslagen had gelegd en het daarom voor Ecuaflor niet duidelijk was of zij de eerste termijn wel bevrijdend kon betalen. Deze stellingen van Ecuaflor c.s. behoefden nadere uitwerking. Niet valt immers in te zien waarom beslagen ten laste van [verweerster 1] zouden meebrengen dat Ecuaflor niet meer bevrijdend zou kunnen betalen aan [verweerster 2] en Mastershausen , aan wie de eerste betalingstermijn moest worden voldaan (artikel 2.2 van Vaststellingsovereenkomst III, randnummer 1.12 hiervoor). Daarbij komt dat Ecuaflor c.s. naar eigen zeggen op 11 september 2013 te horen kregen dat wél bevrijdend aan [verweerster 2] en Mastershausen kon worden betaald. Indien Ecuaflor gelijk op die dag door middel van een spoedoverboeking de eerste betalingstermijn had voldaan, zou zij nog op tijd hebben betaald. Ook om deze reden hadden Ecuaflor c.s. nader moeten uitwerken waarom Ecuaflor door de ten laste van [verweerster 1] gelegde beslagen gerechtigd was om betaling van de eerste termijn op te schorten. Nu Ecuaflor c.s. dit hebben nagelaten, heeft het hof aan de stellingen van Ecuaflor c.s. mogen voorbijgaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ddd4c38e1afc12cd9dc81afc9e1de161801bd61b37d87f7054fb5a1b47ac6a5a | shasum -a 256