Onder 1 Parket bij de Hoge Raad 3 september 2021

Aan [eiseres] is een reeks boetes opgelegd op grond van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (hierna: Wahv) wegens het ontbreken van APK-keuringen en van een WAM-verzekering. Deze boetes heeft [eiseres] niet voldaan. Daarom is zij enige tijd in gijzeling genomen op het grond van art. 28 Wahv. In het naderhand door haar tegen de boetes ingestelde beroep heeft de officier van justitie de boetes vernietigd. De reden daarvoor was dat hem was gebleken dat geen grond bestond voor de boetes, aangezien de auto van [eiseres] waarmee de geconstateerde overtredingen waren begaan, al was vernietigd ten tijde van de overtredingen. In dit geding vordert [eiseres] , kort gezegd, schadevergoeding op de grond dat de boetes en de gijzeling onrechtmatig waren. Deze vordering is in beide feitelijke instanties afgewezen op de grond dat de vernietiging van de boetes door de officier van justitie naar de vaststelling van rechtbank en hof niet heeft plaatsgevonden omdat de boetes onrechtmatig waren opgelegd. Daarvoor hebben beide in de eerste plaats verwezen naar het feit dat de boetes ten tijde van de vernietiging al onherroepelijk waren en de vernietiging uit coulance heeft plaatsgevonden. Voorts hebben beide verwezen naar het feit dat [eiseres] niet heeft doorgegeven dat de auto naar het buitenland was overgebracht, daar was ingeschreven en daarom niet meer in Nederland ingeschreven diende te zijn (als gevolg waarvan ook de vernietiging van de auto niet in Nederland bekend was). Tegen dit oordeel van het hof wordt in cassatie opgekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a1cf10d089168490d0062ac24b1836f9065e04605bd1845656a5c2f1fbaabcda | shasum -a 256