Onder 2.32 Parket bij de Hoge Raad 24 september 2021

Voor het geval het oordeel zo moet worden begrepen dat verschilmaatregel i) ook in samenhang met verschilmaatregelen ii) en iii) geen enkel efficiëntie-verbeterend effect heeft, dan is het oordeel in mijn optiek namelijk onvoldoende toereikend gemotiveerd. Het oordeel over maatregel i) berust op de overweging dat de verhoging van de spreidingsfactor van 128 naar 256 er wel toe leidt dat het aantal kanalen verdubbelt, maar dat het aantal symbolen dat per slot kan worden verzonden dan halveert. Daaruit volgt dat de verhoging van de spreidingsfactor naar het oordeel van het hof geen invloed heeft op het totaal aantal symbolen dat per tijdseenheid kan worden verzonden. Dit sluit echter niet uit dat de verhoging van de spreidingsfactor in combinatie met de verschilmaatregelen ii) en iii) het door Philips gestelde positieve effect heeft op het aantal gebruikers dat met dezelfde systeemruimte kan worden bediend. Bijvoorbeeld als het in die constellatie uit technisch of praktisch oogpunt bezwaarlijk is om meer dan 10 gebruikers op één kanaal te hebben. Dan is het gunstig om een zodanige spreidingsfactor te gebruiken dat ieder kanaal ruimte biedt aan hoogstens 10 gebruikers. Daarom is volgens mij zonder nadere motivering onbegrijpelijk in cassatie-technische zin waarom verschilmaatregel i) volgens het hof ook in samenhang met verschilmaatregelen ii) en iii) geen efficiency-verbeterend effect heeft, in die zin dat voor wat betreft de neergaande besturingsgegevens met dezelfde systeemruimte meer gebruikers kunnen worden bediend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/edff8a3d910e9980aa34840e96ef5c9c8d5d26167a93d1d3a7376dd4afd8893c | shasum -a 256